Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καθημερινές ιστορίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Καθημερινές ιστορίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 2 Ιουνίου 2009

Η άλλη διάσταση

Δεν μπορεί.
Θα υπάρχει και μιά άλλη διάσταση.
Μια άλλη διάσταση της ζωής από αυτήν που εγώ ζω, αντιλαμβάνομαι, αξιολογώ, ακολουθώ.
Όπως μια πεταλούδα που νομίζεις με κλειστά φτερά πως είναι διδιάστατη μέχρι φαααααπ να ανοίξει τα φτερά της και να δείς τα μαγικά πράσινα, κόκκινα, κίτρινα, μπλε.
Ή όπως στο τρένο, που πηγαίνεις μπαϊλντισμένος στο σωρό σαν τη σαρδέλα, βρίζοντας και αναθεματώντας και ξαφνικά μπαίνει μέσα κάποιος ή κάποια και "κόβει τον καιρό στα δυό και τον αποσβολώνει".
Και σπάνε όλες οι συμμετρίες του κωλοχωρόχρονου και η μάνα μου χαμογελάει πίσω από ένα τούλι.
Αιντέέέέέέ΄.
------------

Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2007

Ο λαγός ο Στεφανάκης

Ω μουρέ μουρέ βοσκέ
πού τα πας τα πρόβατα;
Κάτω στα λακώματα
που ναι λιες και χώματα.

Δός μου τη μητέρα σου
και τη θυγατέρα σου
κι αν τους κάνω τίποτα
κόψε το κεφάλι μου
πέτα το στη θάλασσα
να το φαν τα κύματα
και τα θαλασσήματα.

Κι αν περάσει ο πασάς
με τα δώδεκα κουμπιά
να ρωτήσει και να πει:
Τίνος είν η κεφαλή;
Του λαγού του Στεφανάκη
που γυρίζει στα σοκάκια
και φιλεί τα κοριτσάκια
και τους δίνει κουλουράκια!


Άπαιχτη ελληνική παράδοση! Το λες σε ένα παιδάκι στο χωριό για να φάει!
Ψηφίζω δαγκωτό Στεφανάκη λαγό προστυχάντζα! Με δέκα κουλουράκια έβγαζε γκόμενες!

Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου 2007

Η μέθα, η δομή και η στρουχτούρα της

Μια των ημερών, βράδυ μετά τις μία, χαζολόγαγα στην εφημερίδα και ακούω κάτι σπαραχτικές φωνές από το πίσω παράθυρο της κουζίνας. Βάζω όπως - όπως ένα ρούχο και τρέχω παραπατώντας στο καλντερίμι. Πάω προς τις φωνές και πέφτω πάνω σε ένα σύρμα, έχουνε βάλει φέτος ένα σύρμα και μού ΄κοψε το δρόμο. Κατάλαβα ποια ήταν. Η κυρία Σοφία ούρλιαζε στον άντρα της να μη χτυπήσει το γιό τους: «Λευτέρη μην τον χτυπήσεις» και ο γιός Μανόλης «Μην μ΄ αγγίξεις παλιογαμημένε, μαλάκα θα σε σφάξω». ΜΙΛΑΜΕ για σπαραχτικές κραυγές για ΒΟΗΘΕΙΑ.
Φώναξα τον πατέρα μου, το εγγυημένο πυροσβεστικό του χωριού, ο οποίος ξεχύθηκε τρέχοντας. Εμένα μου απαγορεύεται να πάω γιατί αυτά είναι οικογενειακές στιγμές και δεν είναι για ξένους!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Μετά από κάνα μισάωρο ήρθε ο πατέρας μου σκασμένος. Ο 35άρης γιός Μανόλης είναι αλκοολικός, όπως άλλωστε το 50% άντε το 40% των αντρών άνω των 25 και κάτω των 45 χρόνων στο χωριό. Κανένας βέβαια δεν το παραδέχεται και κανένας δεν κάνει τίποτα γι΄ αυτό. Τους βρίζει όλους, έδιωξε την γκόμενα του αδερφού του, έκλεισε με το έτσι θέλω το μαγαζί για τη σαιζόν, έχει πέσει και έχει σπάσει κυριολεκτικά τα μούτρα του άπειρες φορές μες στη νύχτα καθώς προσπαθεί να μπει στο σπίτι χωρίς κλειδιά από τα πεζούλια…

Είπα. Ας το πάρουμε την τρέλα μου μέσα στο χαβαλέ το πράμα γιατί βαρέθηκα με τη μιζέρια και τη μαλακία. Έχομε λοιπόν εδώ brothers ένα φαινόμενο με πολλαπλά μηνύματα (όπως έλεγε ο Νικολαίδης: οι ταινίες μου έχουν από πάνω μια εύκολη ανάγνωση, θέλω ο κόσμος να τις βλέπει άσχετο τι γίνεται από κάτω) και πολλαπλές επιλογές. Τα ερωτήματα που τίθενται είναι τα εξής:

1. Γιατί ο 35άρης βρίζει τον πατέρα του μαλάκα και παλιογαμημένο;
α) Επειδή όλων ο πατέρας είναι πολύ συχνά μαλάκας και παλιογαμημένος.
β) Επειδή κάποιος πρέπει να φταίει που η κολοζωή του είναι άδεια.
γ) Επειδή έχει να γαμήσει 7000 μέρες και θέλει να διώξει από μέσα του το κακό το αίμα (μάλλον το σπέρμα).

2. Γιατί ο πατέρας του 35άρη να θέλει να σφάξει το γιό του;
α) Επειδή άμα τον σφάξει θα καθαρίσει ο τόπος. (Ε υπερβάλλω μερικές φορές!)
β) Επειδή κάποιος πρέπει να φταίει που η κολοζωή του είναι άδεια.
γ) Επειδή έχει να γαμήσει 7000 μέρες και θέλει να διώξει από μέσα του το κακό το αίμα.
δ) Επειδή έφαγε μια ζωή να μεγαλώσει το γιό του και ένας είναι ένας μπεκρούλιακας.

3. Γιατί ο 35άρης μένει με το μπαμπάαα και τη μαμάαα; (με ύφος και τονισμό Κακαουνάκη.)
α) Επειδή δεν τον παίρνει οικονομικά να ζήσει μόνος του.
β) Επειδή στο χωριό οι άγαμοι δεν μένουν μόνοι τους.
γ) Επειδή τον βολεύει να μένει στη γυάλα.
δ) Επειδή μπορεί να λέει κάποιον μαλάκα και παλιογαμημένο κάθε τόσο και αυτός να τον αγαπάει πάντα.

4. Γιατί ο μπαμπάς και η μαμά δεν πετάνε έξω τον 35άρη;
α) Επειδή τον αγαπάνε.
β) Επειδή δεν ξέρουνε πώς να τον αγαπήσουνε.
γ) Επειδή χωρίς αυτόν η κολοζωή τους θα είναι περισσότερο άδεια.
δ) Επειδή θέλουνε κάποιον να τους λέει μαλάκες και παλιογαμημένους κάθε τόσο και αυτοί να τον αγαπάνε πάντα.

5.Γιατί ΠΟΥ ΝΑ ΠΑΡΕΙ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ οι ζωές τους είναι τόσο άδειες;
α) Μα τι ρωτάααα ρε μαλάκα; Οι ζωές όλων είναι στο βάθος τους γαμιστερά άδειες.
β) Γιατί μερικοί άνθρωποι όπως ο γιός δεν είναι συνηθισμένοι και είναι αβάσταχτο να μην μπορείς να βρεις όμοιούς σου να συναναστραφείς
γ) Επειδή όπως είπα σε προηγούμενο post η ύπαιθρος πέθανε στην Ελλάδα και η εκπαίδευση δεν γεννήθηκε καν.

Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2007

Πυροσβεστικός κρουνός στην πλατεία οέ οέ οέ οέ

Μετά από συζητήσεις, πλακωμούς κλπ έχουμε στη πλατεία του χωριού πυροσβεστικό κρουνό. Δηλαδή είχαμε λέει από πάντα (και καλά) απλώς δεν είχε διαμορφωθεί σύμφωνα με τα standards....

Παρασκευή 24 Αυγούστου 2007

Καθυστερημένο οδοιπορικό κουμπαριάς

Ο γάμος που πήγαμε ως κουμπάροι στις 29 Ιουλίου, ήταν στο τριεθνές: Σύνορα Καβάλας - Δράμας - Σερρών. Ψηφίζω Καβάλα δαγκωτό. Δεν είχα ξαναπάει πέρα από τη Σιθωνία αλλά ομολογώ ότι μου άρεσε πολύ. Ειδικά στα χωριά και ειδικά οι άνθρωποι. Οι δικοί μου συντοπίτες, οι νησιώτες, έχουν καθαρό βλέμμα αλλά όχι αθώο. Εκεί οι άνθρωποι έχουν αθώο βλέμμα. Άντε πιο αθώο να μην ακούγομαι χαζή.

Καβάλα

Καβάλα

Ο ανδριάντας του Μεχμέτ Αλή της Αιγύπτου (Καβάλα)

Το σπίτι του Μεχμέτ Αλή της Αιγύπτου (Καβάλα). Όχι δεν είναι επισκέψιμο. Απλώς χρησιμοποιούνται οι τουαλέττες του από την καφετέρια που λειτουργεί από πάνω. Αποτελεί Αιγυπτιακό έδαφος. Το ΥΠΠΟ δεν ενδιαφέρθηκε να το νοικιάσει. Οι ιδιοκτήτες της καφετέριας το έκαναν. Άντε παιδιά και εις ανώτερα. Αλλά τι εύχομαι αφού τα ανώτερα τα έχουμε φτάσει και ξεπεράσει.

Καβάλα, πίσω από το λιμάνι

Καβάλα, πίσω από το λιμάνι

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2007

Φύγαμεεεεεεεε! Πάμε διακοπέεες!

Φέτος θα μπει για πρώτη φορά στη θάλασσα!
Κάνε Χριστούλη μου να νιώσει πως η θάλασσα είναι το πιο όμορφο "πράγμα" στην πλάση!

Πέντε κληρονομιές θα θελα να χει:
1. Να αγαπάει τη θάλασσα και τη μουσική.
2. Να μη θεωρεί τίποτα δεδομένο.
3. Να φωνάζει για το άδικο.
4. Να συμπάσχει με εκείνους που πονάνε.
5. Να είναι υγιής και τυχερός.

Εεεεεε δε θέλω και πολλά.
Ας ξεκινήσουμε με τη θάλασσα και ας ελπίσουμε ότι η ζωή θα σταθεί αγαπησιάρα μαζί του για τα υπόλοιπα.....

Δευτέρα 23 Ιουλίου 2007

ΒΙΤΕΟ ΚΛΑΠ


Με ρώτησε ο Pan τι σχέση έχω με την Κύπρο και μου ρθε συναισθηματικό κύμα!
Αχ η Κύπρος!

Ότι και να λέτε εδώ στην Ελλάδα για τους Κύπριους, μην μου τους κατηγορείτε. Αν πάτε εκεί και ζήσετε λίγο μαζί τους θα καταλάβετε τι είναι αυτό που μας φαίνεται περίεργο στην συμπεριφορά τους. Εϊναι αλλιώς η ζωή εκεί, αλλιώς οι αξίες, ο κόσμος έχει άλλη ποιότητα από ότι εδώ, σαν κάτι από την Ελλάδα του πενήντα. Εκείνη η ταινία με την αυλή, που ο Ηλιόπουλος λέει συνέχει βάζω τα σπίρτα, βάζεις τα στιγάρα; Και ταυτόχρονα ο κόσμος είναι χαλασμένος με ένα άλλο τρόπο. Μια λατρεία για την καλοπέραση και ένας ύπνοοοος ιδεολογικός, ανάσκελα χωρίς όνειρα.

Τέλος πάντων παραθέτω αυτή τη φωτογραφία από το τελευταίο μου ταξίδι εκεί πριν από καμια δεκαριά μέρες. Απέναντι ακριβώς από τη Βασιλική ένα από τα καλύτερα μαγεριά της Λευκωσίας, στην Αγορά του Αγίου Αντωνίου. Αρνί με το σπανάχι, κολόκια με ταυγά και μια ΚΕΟ. Και απέναντι ΒΙΤΕΟ ΚΛΑΠ ΕΛΑ. Αυτή η περικοπή του μ και του ν περιπέφτει συχνά στα όρια της καρικατούρας. Και σε συνδυασμό με τις υποχρεωτικές μεταγραφές των Αγγλικών τίτλων με ελληνικά ψηφία μετά την Αγγλική κατοχή τα ξεπερνούν τα όρια αυτά. Π.χ. ΧΟΤΕΛ ΠΛΟΥ ΠΑΓΚΑΛΟΟΥΖ ή ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΚΡΙΝ ΚΑΡΤΕΝ κλπ.
Άντε από αύριο στο χουριό τσ νύφς στας Σέρρας τέρμα του blog.
Σε μια βδουμάδα πάλι με blog ΚΑΙ ΤΟ ΜΠΕΜΠΑΚΙ ουάου...

Εφτά μέρες μακριά από το μπεμπάκι

Μου λείπει ήδη το μπεμπάκι.
Γλυκέ μου ο Θεός να σε φυλάει αγοράκι μου τώρα που θα μαστε μακριά.

Όταν έσπαγα βιτρίνες από τράπεζες και έτρωγα ξύλο από τα ΜΑΤ και κοιμόμουνα στις καταλήψεις ούτε περνούσε από το μυαλό μου πως είναι να έχει κανείς ένα παιδί. Κι όταν το ριξα στην επιστήμη και στους άντρες και στα ταξίδια ούτε ήξερα...
Όπου ουρανός και το σπίτι μου ήταν και τώρα μιλάω για το Θεό σαν να πίστευα πάντα και για το παιδί μου σαν όλες τις μανάδες.

Γι αυτό καλά έλεγε ο παππούς μου: Μην κοροιδεύεις ποτέ και μη λες μεγάλα λόγια γιατί η μέρα που θα κάνεις τα ίδια με αυτά που κοροιδεύεις μπορεί να αργήσει, αλλά άμα τη ζεις τη ζωή και δεν είσαι στη γυάλα, θα ρθει οπωσδήποτε.

Δευτέρα 16 Ιουλίου 2007

Όξινα εσπουρτίσασιν


Το 1962 είχαν αρχίσει ήδη οι ταραχές και ο διχασμός μεταξύ ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων στην Κύπρο. ΤΟ ΡΙΚ (Ραδιοφωνικο Ίδρυμα Κύπρου) δεν είχε καμία εκπομπή στα τουρκοκυπριακά. Μόνο μια ταινία Τούρκικη κάθε δεύτερη Παρασκευή, την οποία την μία την κόβανε την άλλη δεν έπιανε καλά το σήμα κλπ. Οπότε οι τουρκοκύπριοι ανοίξανε δικό τους κανάλι στο βορρά, το επιλεγόμενο Μπαϊράκ (σημαία). Εκεί υπήρχε ένας δημοσιογράφος ο οποίος έλεγε τις ειδήσεις και στα ελληνικά, αλλά δεν ήξερε και πολύ καλά τη γλώσσα…..
Περιγράφει λοιπόν τη σύγκρουση δύο πλοίων, ενός Ελληνικού και ενός τουρκικού στα στενά του Βοσπόρου….

ΜΕ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΒΑΡΙΑ ΠΡΟΦΟΡΑ….

Ελληνικόν μπαμπόρον έμπαινεν εις τον Βόσπορον.
Τούρτσικον μπαμπόρον έβγαινεν μπου τον Βόσπορον.
Ελληνικόν μπαμπόρον έφερεν όξινα (κουβαλούσε λεμόνια).
Τούρτσικον μπαμπόρον έφερεν ρύζιν τσε αφκά (αυγά).

Ελληνικόν μπαμπόρον εν έπαιξεν την μπουρούν του (δεν χτύπησε την κόρνα του).
Τούρτσικον μπαμπόρον έπαιξεν την μπουρούν του (εμ βέβαια!!!!).
Ετουμπάρασιν.

ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ!!!!!!!!!

Όξινα εσπουρτίσασιν (σκορπίσανε),
Αφκά εσσονώστηκαν (σπάσανε και χύθηκαν)
Ρύζιν εσσύθηκεν (χύθηκε, παχύ σίγμα),
Τσε γίνηκεν η θάλλασα αφκολέμονη!!!!!!!!!

ΚΑΛΑ ΤΟ ΠΟΣΟ Μ ΑΡΕΣΕΙ ΑΦΤΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ.
ΕΙΔΙΚΑ ΤΟ …όξινα εσπουρτίσασιν…αφκά εσσονώστηκαν…ΤΡΕΛΛΑΙΝΟΜΑΙ ΣΟΥ ΛΕΩ

Κυριακή 1 Ιουλίου 2007

SOS ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΑΦΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΝΗΘΑΣ

ΕΚΚΛΗΣΗ
ΟΣΑ ΕΛΑΦΙΑ ΑΠΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΝΗΘΑ ΕΧΟΥΝ ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΓΚΗ ΤΡΟΦΗΣ ΚΑΙ ΝΕΡΟΥ

ΑΝ ΔΙΑΒΑΖΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΤΗΝΙΑΤΡΟΣ - ΔΑΣΟΛΟΓΟΣ Ή ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ,
ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΚΑΝΤΕ ΚΑΤΙ.

Οι οικολογικές οργανώσεις βρίσκονται σε αυτή την διεύθυνση

Από το δασαρχείο Πάρνηθας (σύμφωνα με όσα είπαν στον http://thepanwithin.blogspot.com/) ανέβηκαν στο βουνό συνεργεία για να ξεκινήσουν καταμέτρηση των εναπομεινάντων ελαφιών. Επίσης είπαν ότι τουλάχιστον μέχρι την Τρίτη μπορούν να υποστηρίξουν τα ζώα.
Τα τηλέφωνα του δασαρχείου είναι τα ακόλουθα: 210 2434061-2-3.

Στο forum του Running News, γίνεται συζήτηση για την διοργάνωση μιας εξόρμησης στην Πάρνηθα.

Πέμπτη 14 Ιουνίου 2007

Κα ΜΠΛΑΜΠΛΙΔΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΩ

1/7/07

ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΙΔΑ LIVE...
ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΜΙΛΗΣΑ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ.
ΚΑΠΩΣ ΤΗΣ ΤΟ ΦΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΛΟΥΜΠΕΝ...

Credit παιδί μου, το πρόβλημα με τα λούμπεν στοιχεία είναι ότι απλώς είναι στο περιθώριο και μένουν πάντα εκεί, δεν κάνουν επανάσταση ποτέ ούτε συμμετέχουν στις επαναστάσεις γιατί δεν έχουν ταξική συνείδηση. Είναι συνέχεια στην απέξω δηλαδή.

Η ιστορία γράφεται από όλους τους άλλους...

Την τρέλλα μου της λέω και το ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ, η ΜΟΝΜΑΡΤΗ του ΠΙΚΑΣΟ, ο ΘΕΙΟΣ μου ο ΝΙΚΟΣ τι είναι όλα αυτά αν όχι επανάσταση;

Αυτά είναι μόδες Credit παιδί μου, μόδες....

Έτσι μας βλέπουνε εμάς που δεν αφομοιωνόμαστε (εντελώς) με το σύστημα οι απομέσα...
Κάτι ρομαντικοί τύποι που δεν συμμετέχουν στη γραφή της ιστορίας...

The story of my life reviewed in two sentences by HER MAJESTY Prof. Blablidou the queen of lie and diaplocation.

Ομολογώ ότι στεναχωρήθηκα.
Οι ρομαντικές, μικροαστικές, καθημερινές σαχλοεπαναστάσεις μου όντως είναι απλώς λούμπεν. Δεν έχουν κανένα αποτέλεσμα. Το μόνο αποτέλεσμα που έχουν είναι να κοιμάμαι ήσυχη, να απευθύνονται σε μένα όταν θέλουν μια δουλειά καλά και να με αποκλείουν από τις λήψεις αποφάσεων γιατί θα τα πω λούμπεν καθαρά σε όλους...
Ξεκίνησα να το γράψω στο blog στις 14 Ιουνίου όταν έγινε αλλά είχα βαρειά καρδιά και το παράτησα.
Με πίκρανε η γεύση της ήττας...
Τώρα μου πέρασε λίγο...

ΠΡΟΣΚΥΝΩ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΑΣ ΜΑΝΤΑΜ...
(ακόμα και αυτή η έκφραση είναι ένας λούμπεν τρόπος να εκφραστεί κανείς....ωωωωωωωωχ)

Τετάρτη 13 Ιουνίου 2007

I want to be a bus driver


Εδώ και κάνα μήνα έχω αγοράσει μια σαλιάρα του μπέμπουρα που γράφει "I want to be a bus driver".
Από την πρώτη στιγμή που την είδα μου ρθε μια ξινίλα με το όνειρο του να γίνει ο φορών τη σαλιάρα οδηγός λεω- λεωφορείου.
Αλλά τώρα που το σκέφτομαι, είναι αμερικάνικο προϊόν.
Ένας κοκκινομάλλης πιτσιρίκος σε κάτι ξεχασμένες επίπεδες εκτάσεις στην Αϊόβα, μένει σε ένα σπίτι που το κοντινότερό του κτίριο απέχει όσο η μέση απόσταση των νησιών στο Αιγαίο. Κάθε πρωί περνάει το σχολικό και τον παίρνει. Ο οδηγός είναι ο Θεός ο ίδιος. Περνάει και συνδέει τον πιτσιρικά με τον έξω κόσμο! Του φέρνει τους φίλους του!
I want to be a bus driver mom!

Έτσι και στην Ελλάδα πει παιδί ότι θέλει να γίνει οδηγός λεω- λεωφορείου θα το πετάξει η μάνα του στη λεω- λεωφόρο. Επιτρέπονται κατά σειρά προτίμησης από γονείς μόνο τα κάτωθι επαγγέλματα:

1. ΓΙΑΤΡΟΣ (με κεφαλαία)
2. ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ (με bold γράμματα για τη στιβαρότητα του επαγγέλματος αααααααα)
3. Κάτι που να έχει σχέση με οικονομικά (με αυτήν ακριβώς τη διατύπωση)
4. ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΑΣ (ας ας ας - Η ΚΟΡΥΦΗ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΩΝ)
5. Κάτι που να σε δείχνει η τηλεόραση (με αυτή τη διατύπωση)

Ωρε μανούλα μ να χαρώ ιγώ επαγγελματικά γονεϊκά όνειρα!!!!!
Αλλά και τα ίδια τα πιδιά σίμερις τα ίδια επαγγέλματα επιλέγουν. Αλλά ανάστροφα. Με σειρά από το 5 στο 1. Ουαααχαααα!

Την τρέλλα μου το καθημερινό σχεδόν σιδέρωμα σαλιάρων μου την έχει δώσει.
Η άλλη πάλι έχει πάνω μια γελάδα και γράφει I love my gradpa.
Μα τι διάλα παίρνουνε οι designers σαλιάρων την ώρα που σχεδιάζουνε;
Φτιάξτε ρε κουμπάροι μια που να γράφει I hate saliares, ξέρω γω I am a baby pig, I want to be a great fucker, I need to pee, I fall asleep, I go to bed, Goodnight...
Την τρελλα μου ...όλα εγώ πρέπει να τα σκέφτομαι;

Σάββατο 9 Ιουνίου 2007

Είμαι λέει λούμπεν


Έτσι μου είπε πάλι, δεύτερη φορά μετά από 5 χρόνια, η καθηγήτρια του Πολυτεχνείου Κα Μπλαμπλίδη.
Ως συνήθως περίμενα μισή ώρα για να της μιλήσω και άκουσα και όλα τα τηλεφωνήματα μπλα μπλα μπλα που έκανε, όπου και θημήθηκα πάλι το μεγαλείο της έννοιας της Πανεπιστημιακής διαπλοκής.
Και μετά άρχισε να μου περιγράφει μπλα μπλα μπλα το πλαίσιο της συνεργασίας μας.
Και εγώ έκανα της παρατηρήσεις μου:
Αυτή η δουλειά δε βγαίνει σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα και το θέμα δεν είναι να είμαστε μόνο παραγωγικοί αλλά να έχουμε και ποιότητα, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα τόσο διάσημο θέμα όπως αυτό και πρέπει να βρούμε και άλλον συνεργάτη πιο θεωρητικής ειδικότητας για να καλύψει τα θέματα στα οποία εμείς έχουμε μάυρα μεσάνυχτα κλπ.
Ως συνήθως δεν άκουσε τίποτα.
Τα ξαναείπα με άλλα λόγια.
Επανέλαβε το πλάνο μπλα μπλα μπλα.
Τα ξαναείπα.
Επανέλαβε το πλάνο, μπλα μπλα μπλα αδιαφορώντας για τα πάντα.
Και ενώ μιλούσε πια και είχα αποκάμει είπα το τραγουδιστά το γνωστό:
"Τρί-α παι-διά, τρια παιδιά Βολιώ-τικαααα,
μας κλέψαν την Αννούλα, Σαρακατσάνισσαααα".
Και τότε μου την απέδωσε πάλι την αγαπημένη ταμπέλα:
"Σταμάτα παιδί μου αυτή τη λούμπεν συμπεριφορά".

Εγώ όμως την είχα ετοιμάσει την ατάκα πριν από πέντε χρόνια όταν με είχε ξαναπεί λούμπεν και είχα μείνει σύξυλη...Ούτε λούμπεν δεν ήξερα τι θα πει τότε ούτε ότι είναι ορολογία του Μάρξ. Η Κα Μπλαμπλίδη όμως ως γνήσιο τέκνο της εξαίσιας φάρας των αριστερών της γενιάς του Πολυτεχνείου, που σήμερα είναι η προσωποποίηση της απάτης, της συντήρησης και της ντροπής τα ξέρει μπλα μπλα μπλα αυτά. Απευθύνθηκα λοιπόν τότε σε ένα φοιτητοπατέρα που είχαμε στη σχολή παλιά και πήρα μια διαφώτιση πρώτης τάξεως.

Και της την είπα την ατάκα:
"Ε μα βέβαια, Κυρία Μπλαμπλίδη, σύμφωνα με το Μαρξ, σε περιβάλλον κοινωνικής παρακμής η μπουρζουαζία λουμπενοποιείται".

Χε χε χε χε χε τσαντίστηκε και με ρώτησε τι εννοώ και φυσικά εγώ είπα ότι έκανα λούμπεν πλακίτσα όπως συνήθως...

Αυτός ο τρόπος, της λούμπεν πλακίτσας είναι ο μόνος τρόπος που έχω να τους τα λέω κατάμουτρα για να μην σαπίζουνε μέσα μου.
Αν δεν ήμουνα λούμπεν, θα χα τώρα μια πολύ ωραία μεγάλη καρέκλα σε ένα πολύ ωραίο γραφείο με γραμματέα και κόκκινο τηλέφωνο για τις διαπλοκές.
Δεν μπορώ να τσακωθώ μαζί τους γιατί έχω ανάγκη από δουλειές.
Αλλά τουλάχιστον να ξέρουμε σε ποιά μεριά είμαστε γιατί χανόμαστε...


Για την ορολογία του λούμπεν από το διαδίκτυο:

"Μαρξιστικός όρος που δηλώνει τα ξεπεσμένα, εξαθλιωμένα και εκφυλισμένα μικροαστικά και προλεταριακά στοιχεία, που έχουν χάσει την ταξική τους συνείδηση και ζουν στο περιθώριο (οι ζητιάνοι, οι αλήτες, οι εξαθλιωμένοι, τα εγκληματικά στοιχεία κ.λπ.). Ο όρος λούμπεν προέρχεται από τη γερμανική λέξη lumpen (= ράκος, κουρέλι)".



"Η έννοια του λούμπεν είναι μια έννοια αρκετά χρησιμοποιημένη στην μαρξιστική φιλολογία αλλά πολύ λίγο μελετημένη. Τις περισσότερες φορές χρησιμοποιείται όχι για να ορίσει ένα κοινωνικό στρώμα συγκεκριμένο, όλα ο,τι περισσεύει απ όλες τις τάξεις μιας κοινωνίας, ο,τι δεν μπορεί να καταταγεί σε καμία από τις γνωστές κοινωνικές κατηγορίες.

... Ο μοναχικός άνθρωπος, ο κυνηγημένος, ο απροσάρμοστος, οφυλακισμένος, ο στρατιώτης, ο ομοφυλόφιλος, ο καλόγερος, ο άνεργος και γενικά οι άνθρωποι του περιθωρίου και της παρέκκλισης από τον κοινωνικό μέσον όρο, πιστεύω μπορούν να αναγνωρίζονται μέσα στην ιδεολογία του λούμπεν. Η περιθωριακή θέση τους τους επιτρέπει όχι μόνον να έχουν μια συνολική θεώρηση της κοινωνίας, αλλά και να τοποθετούνται όχι απέναντι σε μια τάξη αλλά απέναντι σε μια ταξική κοινωνία. Απ' αυτή την άποψη ο ριζοσπαστισμός του λούμπεν είναι «αταξικός», υπό την έννοια ότι δεν υπηρετεί μια τάξη ούτε στρέφεται εναντίον μιας άλλης τάξης".

Σε αυτό το κείμενο αναφέρεται παρακάτω και η ατάκα μου ε!!!

Τι δε μαθαίνει κανείς με την Κα Μπλαμπλίδη!!!!