Τετάρτη, 9 Σεπτεμβρίου 2009

Βρέχει στο καράβι


Είχε μια κίτρινη βροχή όταν βγήκα.
Η θάλασσα έμοιαζε κουρασμένη και ο ουρανός πιο κοντά.
Η μάνα μου είναι πολύ μακριά για παρηγοριά και οι άντρες δεν παρηγορούν ποτέ.
Θα ΄θελα να γυρίσω πίσω.
Πίσω από τα σύννεφα, πίσω από τα χρόνια να βρω τη σελίδα με τη μελανιά να τη σβήσω με μια ωραία γόμα κι ας σκιστεί λίγο η στιγμή, να αναπροσδιοριστούν όλα τα επόμενα.
Κι αν είναι πάλι να έχει κίτρινη βροχή να είναι πιο ελαφρές οι στάλες, σαν τα παιδικά πιτιτι πατ, πιτιτι πατ βήματα του Σωτήρη στο διάδρομο.
-----------------------------
-----------------------------