Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2007

ΒΙΤΕΟ ΚΛΑΠ


Με ρώτησε ο Pan τι σχέση έχω με την Κύπρο και μου ρθε συναισθηματικό κύμα!
Αχ η Κύπρος!

Ότι και να λέτε εδώ στην Ελλάδα για τους Κύπριους, μην μου τους κατηγορείτε. Αν πάτε εκεί και ζήσετε λίγο μαζί τους θα καταλάβετε τι είναι αυτό που μας φαίνεται περίεργο στην συμπεριφορά τους. Εϊναι αλλιώς η ζωή εκεί, αλλιώς οι αξίες, ο κόσμος έχει άλλη ποιότητα από ότι εδώ, σαν κάτι από την Ελλάδα του πενήντα. Εκείνη η ταινία με την αυλή, που ο Ηλιόπουλος λέει συνέχει βάζω τα σπίρτα, βάζεις τα στιγάρα; Και ταυτόχρονα ο κόσμος είναι χαλασμένος με ένα άλλο τρόπο. Μια λατρεία για την καλοπέραση και ένας ύπνοοοος ιδεολογικός, ανάσκελα χωρίς όνειρα.

Τέλος πάντων παραθέτω αυτή τη φωτογραφία από το τελευταίο μου ταξίδι εκεί πριν από καμια δεκαριά μέρες. Απέναντι ακριβώς από τη Βασιλική ένα από τα καλύτερα μαγεριά της Λευκωσίας, στην Αγορά του Αγίου Αντωνίου. Αρνί με το σπανάχι, κολόκια με ταυγά και μια ΚΕΟ. Και απέναντι ΒΙΤΕΟ ΚΛΑΠ ΕΛΑ. Αυτή η περικοπή του μ και του ν περιπέφτει συχνά στα όρια της καρικατούρας. Και σε συνδυασμό με τις υποχρεωτικές μεταγραφές των Αγγλικών τίτλων με ελληνικά ψηφία μετά την Αγγλική κατοχή τα ξεπερνούν τα όρια αυτά. Π.χ. ΧΟΤΕΛ ΠΛΟΥ ΠΑΓΚΑΛΟΟΥΖ ή ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΚΡΙΝ ΚΑΡΤΕΝ κλπ.
Άντε από αύριο στο χουριό τσ νύφς στας Σέρρας τέρμα του blog.
Σε μια βδουμάδα πάλι με blog ΚΑΙ ΤΟ ΜΠΕΜΠΑΚΙ ουάου...

6 σχόλια:

Christophorus είπε...

Φούιν μου καλόν, πολλές πύρες Βάιςς ήπιαμεν, και επαχύναμεν ολίγον.

Ωραίον το Βερολίνο, ααααχ!

Να περνάς καλά, καλό μου,φιλιά και στο πεπάκι. Θα τα είπωμεν μόλις επανέλθεις.

Σήμερα-αύριο αναρτάται ποστ με φωτό Βερολινέζικες.

Pan είπε...

Ρωτάς με ίντα σχέσιν έχω με την Κύπρο. Δυστυχώς πιο στενήν από ότι θα έθελα. Τζιαμέ εγεννήθηκα, τούτη εν η γλώσσα που μιλώ, αλλά πατρίδαν μου εν την έννιωσα ποττέ. Για τούτον μόλις είδα την "μεγάλην πόλιν" εσκλαβώθηκα. Τζαι έκαμα ό,τι ήταν δυνατόν για να μείνω δακάτω.

Είναι η πρώτη φορά ever - κατά πως λένε οι αγγλομαθείς - που γράφω κυπριακά σε μη-κύπριο, με την στενή έννοια του όρου!
Όσο και αν σου φανεί παράξενο, ένας από τους λόγους για τους οποίους δεν αντέχω την Κύπρο είναι και αυτός που παρουσιάζεις στην φωτογραφία.

Pan είπε...

Εφόσον επιτρέπετε, δύο μικροδιορθώσεις: σπανάσσιν, κολότζια με αφκά!

Credit είπε...

Αϊ αϊ!!!!
Πολύ χαίρομαι!Panούλη!
Θα μου πεις γιατί χαίρομαι που είσαι από την Κύπρο.
Δεν ξέρω. Είναι σαν να βρήκα ένα παλιό γνωστό ανάμεσα σε αγνώστους.

Φαίνεται όμως να μην έχεις και μεγάλο καμάρι γι΄ αυτό. Εφόσον επιτρέπετε να σας πω κι εγώ πως νομίζω οτι πρέπει να συγχωρούμε αυτούς που μας γέννησαν για τα λάθη τους. Αλλιώς ο κόπος που καταναλώνουμε για να τους απαρνιόμαστε είναι μεγάλος και είναι κρίμα τόση ενέργεια να πάει χαμένη. Μορέ κάτι ψυχαναλυτικό θέλω να πω αλλά έχω πονοκέφαλο και σε πέντε γραμμές τώρα δεν μου βγαίνει...

Ωραία θα μου διορθώνεις και τα Κυπριακά μου γιατί προσπαθώ αλλά είναι άθλια!!!
Μα είναι όντως κολότζια ε! Σκεφτόμουνα μήπως είναι κολοκούθκια αλλά αυτό είναι κολοκυθάκια (υποκοριστικό) μάλλον.

Pan είπε...

Χαχαχα! Και εγώ χαίρομαι που σε βρήκα!

Όπως έγραψα και προηγουμένως, δεν ένιωσα πατρίδα μου την Κύπρο ποτέ. Τώρα που είμαι εκτός αντιλαμβάνομαι το γιατί.

Δεν είναι το ποιοι το πρόβλημα, αλλά το που.

Όπως το κολοκυθάκια είναι υποκοριστικό έτσι και τα κολοκούθκια επίσης. Και, ναι, μόλις διαπίστωσα ότι εσύ με διόρθωσες! Συγκεκριμένα, είναι κολοκούθκια - δηλαδή κολοκυθάκια - με τ'αφκά!

Ανώνυμος είπε...

Όλοι έχουν τα ελαττώματα τους, οπως και η ΚΥΠΡΟΣ! Και η Ελλάδα έχει τα ελαττώματα τις, αλλα την σεβόμαστε γιάυτό που είναι! το μονο που έχω να πω: όποιου δέν αρεσουμε, να πάει... στο καλό και να μην μας γράφει...!!! :-#